REVUO ESPERANTO de UEA, OKTOBRO-2017

195 Esperanto 1317(10) Oktobro 2017
Malferme
"Lastatempe oni ofte po-vas aŭdi, ke la Esperantomovado
maljuniĝas, junuloj ne deziras lerni la lingvon kaj iel aktivi. Tamen eblas konstati, ke tio estas onidiroj, kiuj baziĝas sur subjektivaj konstatoj kaj ne estas veraj.
Esperanto ekzistas jam 130 jarojn kaj kaptas atenton de junuloj same, kiel tio okazis antaŭ 20, 30 aŭ 50 jaroj.
El nia sperto: ni lanĉis en 2013 Moskvajn Esperanto-renkontiĝojn (MER), kiuj kutime havas 15-30 partoprenantojn.
Tiuj renkontiĝoj celas plejparte fluparolantajn kaj ofte tre spertajn kaj eminentajn esperantistojn. Pro tio MER ekhavis publikan aspekton de la oldula aranĝo. Ni neniam zorgis pri tio, sed antaŭnelonge ni faris statistikan analizon de la partoprenantaro de 9 renkontiĝoj – pli ol duono el ili
apartenas al TEJO-aĝo!
Jes, la movado ŝanĝiĝas, kongrue kun la modernaj cirkonstancoj kaj teknologioj.
Ofte la junularo preferas iom aliajn formojn de Esperanto-agado, ol iliaj pli aĝaj samideanoj. Vidu en p. 207 de ĉi tiu numero la raporton pri la internacia projekto Paralela Universo kaj vizitu ĝian FB-paĝon. Vi trovos tie multajn novajn vizaĝojn. Iom da tempo antaŭe tio ne eblis, sed la nuna
teknologia progreso faris tion ordinara realaĵo. Se paroli pri TEJO, ĝi ne nur sendependiĝis, sed ankaŭ okazigis la unuan en la historio IJK en Afriko. Ĉu tio ne estas grava atingo? Ĉu post tio plu indas daŭrigi paroladojn pri “preskaŭ manko” kaj mal-aktiveco de la junularo en la movado? Kio pri la sukcesa In-fana Kongreseto en Seulo kaj in-teresataj junuloj dum Esperantoprojekto, kiun apogis UEA, kad-re de la festivalo Woodstock en Pollando? Tiun liston eblas daŭrigi tre longe...
Junaj interretaj lernantoj de Esperanto (ne nur ĉe Duolingo) aktive invadas sociajn retojn, kion eblas vidi, ekzemple, en Facebook. Jes, ili ne tro aktive strebas aliĝi al la eksterretaj kluboj, asocioj, tamen estus grava eraro ne konsideri
ilin, se oni traktas la junularan Esperanto-aktivadon. 

Ni ne parolu ĉi tie pri la banalaĵoj, kiujn oni grandparte akceptis, ke tiuj organizoj devas esti reformataj aŭ cedi la lokon al aliaj, tute aliaj organizoj.
Kvar ĉefaj artikoloj pri la junularaj aranĝoj ĉi-numere estas nur eta pinto de la grandega monto, kiu nomiĝas junulara Esperanto-movado.
Por efika interago ni volas klarigi kelkajn nuancojn de la kunlaborado.
Eble vi rimarkis, ke ekde la aprila numero el la kolofono malaperis la limdato ĝis kiam eblas sendi artikolojn por la sekvonta numero. La redakcio ĉiutage ricevas proponojn pri publikigo de materialoj.
Sume ĉiumonate venas tiom da ili, ke eblus plenigi kelkajn monatajn kajerojn, eĉ se elekti nur la plej bonajn, kvalitajn kaj interesajn artikolojn. 
Se vi havas iujn interesajn aŭ gravajn informojn kaj novaĵojn pri Esperanto, sendu ilin al ni. Se vi planas verki artikolon pri iu grava evento, kiu baldaŭ okazos, informu nin anticipe pri tio por interkonsenti pri la eventuala grandeco, la temo de la publikaĵo kaj la limdatoj.
Prioritaton havas tiuj materialoj, kiuj enhavas ion vere novan, unikan kaj interesan. Ekzemple, se vi verkas pri iu Esperanto-renkontiĝo, analizu ĉu eble io elstara aŭ eksterordinara okazis dum ĝi.
Kiam vi planas verki aŭ jam verkis la artikolon, konsideru, ke la papera revuo havas limigitan spacon. Se via teksto estas tro longa, povas okazi, ke ĝi praktike ne povas eniri la numeron pro sia grandeco, eĉ se ĝi estas tre interesa kaj aktuala. Kutime ĝi ne devas superi unu paĝon.
Necesas konsideri, ke la revuo Esperanto pro certaj kialoj publikigas nur ekskluzivajn artikolojn, kiuj neniam antaŭe ie estis publikigitaj.
Krom la papera versio, la revuo havas ankaŭ la retejon, kie ankaŭ povas aperi viaj artikoloj, inkluzive tiujn, kiuj ne iris al la papera versio. Se vi opinias, ke via artikolo taŭgas ĉefe por la retejo, bonvolu indiki en la temo de mesaĝo al la redakcio: “por la retejo”. Ĉiuj tiaj artikoloj estas diskonigataj ankaŭ tra la
sociaj retoj kaj ricevas sufiĉe da atento inter esperantistoj.
La revuo Esperanto estas plenkolora kaj volas montri la buntecon de nia lingvo. Pro tio estas tre dezirate, ke vi sendu fotojn kune kun la artikolo. 
La fotoj estu bonkvalitaj, en sufiĉe granda dimensio, nebanalaj kaj reprezentantaj la esencon de la artikolo.
Se vi havas iujn demandojn, rimarkojn aŭ proponojn pri la enhavo de la revuo Esperanto, ne hezitu kontakti la redakcion."
Kontakteblojn vi povas trovi en la paĝaro  http://revuoesperanto.org
Se vi ankoraŭ ne ŝatis nian FBpaĝon, vi povas fari tion – 
https://www.facebook.com/esperantorevuo :)
Pri la junularo en la Esperanto-movado.
Dima Ŝevĉenko -Anna Striganova
Kontribuu por la revuo Esperanto
 ENHAVO

http://uea.org/revuoj/novaj/ 

· 195 ... Malferme

· 196 ... La unua IJK en Afriko

· 197 ... Oficiala Informilo

· 198 ... Recenzo: Pri radikoj, ne pri radikalismoj

· 200 ... ILEI: La vento turniĝas…

· 201 ... Eventoj: TAKE9: venu kongresi en bunta havana etoso

· 202 ... Multkultura Vilaĝo Esperanto 2017

· 204 ... Bunta kaj amikema mikso inter junuloj

· 205 ... La Komuna Seminario inter korea kaj japana junularoj fes­tis 35 jarojn dum la Seula UK

· 206 ... Recenzo: Fifi la ŝafino kaj Historio de Kuki

· 207 ... Eventoj: Paralela Universo kreskas

· 208 ... Historio: Ada Sikorska

· 208 ... Novaj Honora Membro­ de UEA kaj membroj de la Honora Patrona­­ Komitato­

· 209 ... Eventoj: Tre valora festivalo, kiu kunigis homojn kaj kulturojn

· 210 ... Marjorie Boulton 1924-2017: La gramatik’ de grandanimo

· 212 ... Kalejdoskopo

· 214 ... Opinio: Malsimileco inter Esperanto kaj Somera Tempo

· 215 ... Forpasoj

http://uea.org/revuoj/novaj/ 

· 195 ... Malferme

· 196 ... La unua IJK en Afriko

· 197 ... Oficiala Informilo

· 198 ... Recenzo: Pri radikoj, ne pri radikalismoj

· 200 ... ILEI: La vento turniĝas…

· 201 ... Eventoj: TAKE9: venu kongresi en bunta havana etoso

· 202 ... Multkultura Vilaĝo Esperanto 2017

· 204 ... Bunta kaj amikema mikso inter junuloj

· 205 ... La Komuna Seminario inter korea kaj japana junularoj fes­tis 35 jarojn dum la Seula UK

· 206 ... Recenzo: Fifi la ŝafino kaj Historio de Kuki

· 207 ... Eventoj: Paralela Universo kreskas

· 208 ... Historio: Ada Sikorska

· 208 ... Novaj Honora Membro­ de UEA kaj membroj de la Honora Patrona­­ Komitato­

· 209 ... Eventoj: Tre valora festivalo, kiu kunigis homojn kaj kulturojn

· 210 ... Marjorie Boulton 1924-2017: La gramatik’ de grandanimo

· 212 ... Kalejdoskopo

· 214 ... Opinio: Malsimileco inter Esperanto kaj Somera Tempo

· 215 ... Forpasoj

Aperis la 2-a numero de UNESKO-Kuriero en Esperanto.

*La 2-a numero de Uensko-Kuriero en Esperanto estas preta.*

n-ro 2 / 2017

• 7 ... Etika ĵurnalismo: rigardo en la paseon de novaĵoj — de Aidan White
• 10 ... Falsaj novaĵoj: fragmentoj pri varmega temo
• 10 ... La Teamo de Unesko-Kuriero en Esperanto
• 12 ... Evoluigi kritikan menson kontraŭ misaj novaĵoj — Divina Frau-Meigs
• 16 ... Aftenpost kontraŭ Facebook: kaŭzo de decida debato — Marina Yaloyan
• 20 ... Amas-financado por savi la amaskomunikilaron — Andrius Tapinas
• 22 ... Lumturo danke al la reto — Carlos Dada
• 24 ... Esplora ĵurnalismo: kontraŭ la probableco — Sanita Jemberga
• 28 ... Zomo: Mia vizaĝo, mia lando — Katerina Markelova kaj la IDENTiTES-projekto
• 37 ... Humaneco aŭ kiel satigi la soifon je humaneco — Adama Samassékou
• 42 ... La graveco de patrolandaj rakontoj — John Ayotunde Isola Bewaji
• 46 ... La poeto ĉe la koro de la civito — Tanella Boni
• 48 ... Giuseppina Nicolini: "Akcepti estas natura alvokiĝo de insulo" Intervjuo farita de Marina Forti
• 53 ... Dawit Isaak, enkarcerigita pro delikto de opinio — Nathalie Rothschild
• 56 ... Rekonstruado: ŝanĝiĝaj sintenoj — Christina Cameron
• 60 ... Frueco: la ŝlosilo de legipovo — Helen Abadzi
• 64 ... Kundividi laŭleĝe kaj senpage por pli bona lernado — Cable Green
• 68 ... Doni al gejunuloj voĉon!
• 70 ... Nova komenco por la Unesko-Kuriero
• 71 ... Ekspozicio

La 2-a numero (julio-septembro) de Unesko-Kuriero estas preta. La reta
versio estos senpage elŝutebla ĉe http://www.uea.org/revuoj/unesko_kuriero

Nuntempe ni rajtas Esperantigi la Unesko-Kurieron el 7 lingvaj versioj: la
angla, araba, franca, ĉina, hispana, portugala kaj rusa. Atentu, la
portugala lingvo ne estas oficiala lingvo de UN kaj Unesko! Unesko akceptis
portugalan lingvon kiel la kurieran lingvon kaj ĝian retpaĝan lingvon. Tio
signifas ke Esperanto apogata de Unesko havas grandan esperon. Tio estas
ĝuste nia celo por eldoni Unesko-Kureiron en Esperanto!

Ĝis nun, niaj volontulaj tradukistoj ĉefe venis el la regantoj de angla kaj
franca lingvoj, kaj tre malmulte de la ĉina. Neniu venis el la araba,
hispana, portugala kaj rusa lingvoj. Ĉu Unesko povas akcepti nian lingvon
kiel la Kurieran lingvon kaj ĝian retpaĝan lingvon, tio dependas de regula
eldono, kvalito kaj vasta partopreno de diversaj nacianoj kiuj parolas
Esperanton. Mi petas ke la parolantoj ankaŭ de la araba, hispana, portugala
kaj rusa lingvoj aliĝu al la teamo. Novaj altnivelaj tradukistoj kaj
provlegantoj ĉiam estas bonvenaj. Tro da traduka tasko eblas lacigi la
nunajn senpagajn tradukistojn. 
BV aliĝi al la teamo de Unesko-Kurriero en
Esperanto sendante mesaĝon al la kunordiganto kaj redaktoro 
Trezoro Huang Yinbao <trezoro@qq.com>
*(BV disvastigi la informon)*

Danke al nova HEROLDO... ni informiĝos pri CIVITO.

   

Chamberline Nguefack demisiis, sed HeKo silentas

http://sezonoj.ru/2017/09/valle-2/

9 Septembro 2017 de AlKo

 

Per la suba komuniko (mi faris kelkajn gramatikajn korektojn, sed ne ŝanĝis la enhavon de la citaĵoj) la nova konsulo de la Esperanta Civito, Chamberline Nguefack el Kamerunio, anoncis sian eksiĝon de la posteno al la vickonsulo, Giorgio Silfer, sed HeKo (Heroldo Komunikas), la retagentejo de la Esperanta Civito, silentis pri tio:

Estimata Vickonsulo,
Dum la unuaj skajpkunvenoj ĉi-jare kaj poste tra niaj skribaj komunikadoj, mi konstatis ke mi faris al mi iluzion pri la Esperanta Civito. Ŝajnas ke mi estas nur idealisto.
Mi fariĝis esperantisto ĉar oni antaŭmetis al mi ĝian celon: paco “tra tuta la mond’; amo inter ĉiuj homfratoj…” Tio estis mia celo fariĝante konsulo, t. e. posteno kiu ebligus min decidi, iniciati, cele al tiu idealo. Sed ekde la komenco de la mandato, mi ekseniluziiĝis. Kun hororo mi komprenis ne nur, ke ne mi. sed la posedanto de la afero, decidas, sed ankaŭ ke mi estis senskonscie kunkulpulo de kaŝita celo de la Civito.
PS: Kiam mi ekzemple rekomendis al vickonsulo, ke la Civito – kiu estas malbone taksata en la Esperanta medio – rimarkiĝu per pacema kunvivado kun aliaj organizaĵoj, do ke ĝi ĉesigu malamikajn, konfliktajn rilatojn kun UEA pere de Heko, la respondo venis, ke mi ne estas realisma, ke necesas konkurenco en la mondo…
Bedaŭrinde, mi ne eltenas konfliktan vivon (tio por mi ne estas vivo) kaj ne volas esti kunkulpulo de malicaj agadoj…
Tial, mi demisias de mia posteno de konsulo, sen venĝemo…
Afable,
Chamberline Nguefack.

Anstataŭ aperigi tiun ĉi novaĵon, kun la kialoj por la demisio, HeKo publikigis artikolojn kun plendoj pri la sinteno de la jam demisiinta konsulino. Mi konkaktis ŝin por pliaj klarigoj, kaj Chamberline Nguefack respondis:

Fakte, mi ne plu legas HeKon ĉar min ne plu interesas la Esperanta Civito. Kiel mi diris, mi rezignis kiel konsulino kaj ne plu laboras tiel, ĉu Silfer tion volas aŭ ne, ĉu la Civito tion konsentas aŭ ne, kion ajn dirus la konstitucio de la Civito. Cetere, mi ne estis invitata kaj do ne partoprenis la inaŭguran sesion de la parlamento. Tio signifas ke mi ne persone engaĝiĝis – ĵuris – ĉe la civitanoj. Eĉ mesaĝon mi ne sendis, ĉar mi ne konsentis esti reprezentata dum tia grava evento.

Pri Giorgio Silfer kaj HeKo, la ekskonsulino de la Esperanta Civito diris: “Giorgio pensas, ke li povas ĉion kontroli, ke li regas homojn, ke li povas perforte devigi ĉiujn – precipe afrikanojn – agi tiel, kiel li volas. Tial li ne aperigis en HeKo mian demision. Li aperigas nur tion, kio glorigas la Civiton”.
Chamberline Nguefack donas pliajn klarigojn pri sia demisio: “Mi rezignis jam, eĉ se tio ne aperas en revuo. Mi ne estas redaktanto de revuo, do ne povas aperigi la informon mem. Tamen mian demision mi sendis al la Vickonsulo (tiam Silfer) kopie al la Senato kaj al la Kortumo; do, per HeKo aŭ ne, ili ĉiuj scias kaj, ĉar Giorgio Silfer (la posedanto kaj vera reganto de la Civito ekde ĉiam) ne konsentas, neniu oficiale konsentus”.
Chamberline Nguefack daŭrigas: “Eble li atendas, ke okazu senata sesio iam ie por decidi; tamen mi ne volas atendi, ĉar mi ne plu eltenas la kunlaboradon kun Silfer”.
Jes, eble tiel estas, sed kial silenti pri tiom granda kaj grava novaĵo, kiel demisio de la nova konsulo de la Esperanta Civito? En sia malferma letero, kiu ŝajne akompanis ŝian demisian leteron, Chamberline Nguefack diras:

Jes, la diskuto estas fermita, ĉar vi ne komprenas tion, kion mi diras. Mi finfine komprenis, ke ni tute ne povas kompreni unu la alian, nek kunlabori. Krome, mia metodo ne estas simila al la viaj. Mi sendis mesaĝon al Perla Martinelli, ke Heko ne plu zorgu la aferojn de UEA je konflikta aspekto, sed poste aperis eĉ dufoje artikolojn pri UEA en tiu senco. Ĉu Heko ankaŭ menciis ke EC mem ne plu havas tiel glatajn rilatojn kun Afrika Agado (UETA)? Ĉio ne plu gravas. Ĉiukaze, mi konstatas ke la politiko de EC ne kongruas kun mia vizio. Mi tion konscias nur nun, ĉar antaŭe mi nenion devis decidi do ne frontis al viaj vidpunktoj. Nu, mi jam estas laca havi konfliktajn rilatojn kun vi. Mi ne ŝatas konfliktojn nek konkurencon, ĉar laŭ mi sufiĉas kunvivi.

Kien la Civito?

Estas tre interese, ke la Konsulo de la Esperanta Civito ne rajtas gvidi la redakcion de HeKo, la retagentejo de la Esperanta Civito. Ne senkiale Chamberline Nguefack seniluziiiĝis kaj decidis demisii kaj rezigni pri la Esperanta Civito. Laũ la sekvaj vortoj de la kamerunia civitanino, oni povas vidi klare, ke ŝi havis tre bonajn intencojn rilate sian laboron kiel konsulino de la Civito:

Mia vizio estas unue, ke Esperanto celas pacon, pacon, pacon. Tial, oni senlace kaj pacience celu nur al ĝi. Tio signifas, ke laũ mi EC ne havu konfliktajn rilatojn kun aliaj organizaĵoj; ĝi ne estu la opizicio al UEA, aŭ SAT, aŭ… Ĝi do ekzistu paralele kun la aliaj sen serĉi, ke UEA malaperu. Ne estu eĉ konkurenco kun ĝi. Kion ajn faras aŭ ne faras aŭ diras UEA eĉ pri la Civito, oni respondu nur se ekstreme necesa, t. e., se la respondo kondukos al paco.

Per tiu ĉi idearo, ŝi montriĝis tre pacama homo, kaj ŝia mandato kiel Konsulo de la Civito povus igi akceptebla la ideon, ke la pakto de Esperantaj establoj, celanta agnoskon kiel subjekto de internacia juro, estas apoginda. Eĉ por tiuj, kiuj ne komprenas aŭ ne ŝatas tiun kernan celon de la Civito.
Ŝi plu skribis kaj donis sian opinion pri la rilatoj kun UEA:

Nu, la kritikoj pri UEA ne estu nia afero. Ĉiu havas sian internan vivon. Se ni ne povas doni pozitivajn informojn pri UEA en Heko, ankaũ negativajn ni ne donu. Esperanta Civito celu al paco kaj lasu UEA trankvila; se UEA ne konsideras Civiton, tio estas ĝia problemo. Por ekzisti, Esperanta Civito nek bezonas ĝin nek bezonas ke ĝi malaperu.

Laŭ tiuj ĉi citaĵoj, la Esperanta Civito maltrafis grandan ŝancon fari pozitivan paŝon. Ĝi povus esti tre utila por la bono de Esperanto, sen la sektemo de tiu grupo, ligita al Giorgio Silfer, kiu preferas plu havi absolutan kontrolon sur ĉiuj aferoj en la Civito, anstataũ flegi veran demokration.
Jes, la Esperanta Civito ja povus esti tre utila fenomeno por la bono de Esperanto, sed mi venas al la konkludo, ke la granda problemo de la Esperanta Civito estas, ke la reganta grupo, kontrolata de Giorgio Silfer, ne volas lasi la Civiton evolui al pozitiva fenomeno. La ideologio, konata kiel “silferismo”, estas granda obstaklo al la evoluo de la Esperanta Civito kiel pozitiva fenomeno en Esperantujo.
Mi ne scias, ĉu ĉiuj en la Civito agas pasive antaŭ la sinteno de Giorgio Silfer kaj ties fidela sekvantaro. Oni povas kompari lin al la kreinto de Volapuko, kiu sin prezentis kiel posedanton de la lingvo kaj permesis neniun evoluon. Do, anstataũ vidi novan fenomenon, sub la gvido de Chamberline Nguefack, ni plu vidos la grupeton manipuli bonan ideon ĝis kompleta fiasko. Jes, ja, miaopinie la ideo, ke la Civito fariĝu subjekto de internacia juro, estas bona kaj apoginda, sed kien iras la Civito, sub la silferisma reĝimo?

Fabrício Valle

Ĉi tiu teksto aperos en la oktobra numero de La Ondo de Esperanto (2017
--------
DUA LEGEBLA TEKSTO PRI SAMAJ AFERAĈOJ:
("La nura venkita batalado, estas la batalado rezigninta")
 https://docs.google.com/document/d/1ebgGol7xaCoylTGcu7w0pMvFinkNN4eWpbqAgvvkMzs/edit#

                                        




http://sezonoj.ru/2017/09/valle-2/

Papo Francisko, vojaĝe al Kolombio konfirmos la pacon.L

Ne ĉiuj el ni multon scias pri Kolombio, kaj la longa terura milito interna  kiu daŭrigis dum sesdeko da jaro... Dume Kolombio, malgraŭ la mortintoj kaj malaperintoj, progresis, ĉefe danke al la produktado de KOKAINO.
Grandaj verkistoj kolomianaj kontras detale kio estas kolombio GARCIA MARQUEZ, en sia verko "CENT JAROJ DE SOLECO", markis por la tuta mondo la apero de la "magia realismo"...
Josefo E. Rivera, verkis LA VORAGINE, por montri kia estas la kolombia amazona Ĝangalo....
... En tiaj ĝangaloj, for de la civilizacio, ekplodis la militojn de la FARC kaj ELM...
Estas malfacile kompreni kiel ili sukcesis havi tioma da armilaro kaj kiel ilia militon povis daŭrigi tiom da tempo, sen la mono de la Kokaino, kaj la frenececo ...

NUN LA PACO JAM ESTAS FARINTA. Nun la gerilanoj ka militistoj de la FARC gariĝis politikan partion kaj volas gajni la povon kaj regado de Kolombio demokratike, ĉar ne sukcesis fare de la milito...(ĉar ĉiam USONO helpis kaj kunlaboris kun la sucesivaj registaron el Kolombio.

AL TIU LANDO iom naive vojaĝas la Papo Francisko, ĉar la averaĝa kolombia popolo estas katolika, kaj la kolombia ekclesio estis ĉiam al la avangardo pro la "teologio de la libereco"....ktp.

Mi petas al esperantistaj legantoj serĉi en verkoj kaj "google" pliajn bezonatajn informojn por kompreni la aferon...
Mi intencos daŭrigi kun informoj kaj komentariojn... ĉar al mi ĉiam ŝajnas ke la esperantistaro estas for de tiu ĉi planedo...!

L’OSSERVATORE ROMANO GIORNALE QUOTIDIANO 

Unicuique suum - Non praevalebunt

Città del Vaticano giovedì 7 settembre 2017 .

 "Durante il volo verso Bogotá il Papa chiede di pregare anche per il Venezuela In Colombia per aiutare la pace «Questo viaggio è un po’ sp eciale, perché è un viaggio per aiutare la Colombia ad andare avanti nel suo cammino di pace. Vi chiedo anche una preghiera per questo durante il viaggio. Grazie per tutto quello che farete, grazie per il vostro lavoro». Lo ha sottolineato Papa Francesco salutando mercoledì mattina, 6 settembre, i giornalisti presenti sul volo che lo sta conducendo nel Paese latinoamericano, meta del ventesimo viaggio internazionale del pontificato, il quinto nel continente americano. E a un altro popolo sofferente della regione, quello venezuelano, il Papa ha rivolto il proprio pensiero. «Vorrei dire — ha aggiunto — che sorvoleremo il Venezuela: vi chiedo una preghiera anche per il Venezuela pperché si possa fare il dialogo...."

 http://www.osservatoreromano.va/vaticanresources/pdf/QUO_2017_204_0709.pdf

Ne kŭtima nekrologio en la angla pri M.Boulton.

 Marjorie Boulton  (1924-2017)

http://www.telegraph.co.uk/obituaries/2017/09/01/marjorie-boulton-esperanto-expert-poet-obituary/

Marjorie Boulton Prolific author and stalwart of the British Esperanto scene

- The Daily Telegraph -- 1 Sep 2017
-

Wrote biography of Esperanto’s deviser 

Ludovic Zamenhof

MARJORIE BOULTON, who has died aged 93, was one of the world’s leading
“Esperantists”, an expert in the international language invented by Ludovic
Zamenhof in the 19th century as a way of promoting peaceful coexistence
between peoples and cultures.

She directed summer schools in Esperanto, wrote poetry in the language and
in 1960 published what is considered to be the definitive biography of
Zamenhof.

Zamenhof was born in the Polish part of imperial Russia in 1859 and died in
Warsaw in 1917, unaware that Esperanto would be suppressed not only by
Stalin and Hitler, but also by Lord Reith, the BBC’S first
Director-general, who banned mention of Esperanto on the network.

But the language, conceived by raiding from established European tongues
and based on simple grammar, phonetic spelling and regular word endings,
lived on. Indeed it has been listed in the world’s top 100 languages and
small groups of enthusiasts can be found all over the world.

In Britain, for reasons which remain obscure, one of the most energetic
Esperanto communities was to be found in the Potteries area of North
Staffordshire, where Marjorie Boulton was born at Burslem, Stoke-ontrent,
on May 7 1924.

The city’s first Esperanto club had been founded in 1909, and in the early
1950s the local mayor, Horace Barks, prompted several city schools to
include the teaching of Esperanto in the curriculum, and established an
annual summer school at Barlaston. He also persuaded the brewers Bass
Worthington to give a pub in the Smallthorne area the dual names of Green
Star and Verda Stelo. At one point the pub once had a large board in the
bar encouraging customers to use expressions such as bonan vesperon (“good
evening”) and gis revido (“goodbye”). Smallthorne, which boasts such street
names as Esperanto Way and Zamenhof Grove, was once known as Stoke’s
“Esperanto quarter”.

Marjorie read English at Somerville College, Oxford, where she was taught
by both CS Lewis and JRR Tolkien, who was a supporter of Esperanto, and
became lifelong friends with Somerville contemporaries including Iris
Murdoch, Philippa Foot and Mary Midgley.

After graduation she taught English literature for many years at a teacher
training college, of which she became principal. As well as her works in
Esperanto she wrote 16 books in English, including a series of introductory
texts on literary genres, such as The Anatomy of Poetry (1953) and The
Anatomy of the Novel (1975), and a collection of poems, Preliminaries
(1949).

In 1949 she learned Esperanto and made her debut in the language through
the Belartaj Konkursoj, the movement’s annual fine arts competition. Her
first collection of Esperanto poems, Kontralte (“In Contralto”, 1955), was
followed by Kvarpieda kamarado (“Four-footed friend,” 1956), Cent
ghojkantoj (“One hundred songs of joy”, 1957), and Eroj (“Bits and pieces,”
1959). Virino che la landlimo (“Woman at the frontier”), a collection of
short plays and stories, also appeared in 1959, and she produced two
Esperanto short story collections. In collaboration with William Auld, she
produced Rimleteroj (“Rhyming letters”, 1964). Other works include Poeto
Fajrakora (1983), a study of the work of Gyulya Baghy, and Faktoj kaj
Fantazioj (“Facts and Fantasies”, 1984).

For many years she was director of the summer schools at Barlaston, served
as president of two Esperanto organisations and was a member of the
Esperanto Academy.

Announcing her death, Tim Owen of the Esperantoasocio de Britio wrote:
“Marjorie Boulton, inter la eminentaj de la Esperan topoetaro, forpasis en
la aĝo de 93 jaroj merkredon la 30a de Aŭgusto 2017.”

Marjorie Boulton, born May 7 1924, died August 30 2017

On Fri, Sep 1, 2017 at 11:36 PM, Gene Keyes <gene.keyes@gmail.com> wrote:

http://www.telegraph.co.uk/obituaries/2017/09/01/marjorie-

 

 

boulton-esperanto-expert-poet-obituary/
 (Artikolo malkompleta sen abono.)

Brazila kaptita de la TEMER-ana premgrupo reptiliana.

JAM DATREVENIS UNU JARON LA PERSISTEMA KAJ DETRUEMA AGADO DE LA PREMGRUPO NEOLIBERALA, KIU AUDACE SUKCESIS PRENI LA POVON EN BRAZILO, KONTRAU LA DEMOKRATIA REGISTARO PREZIDINTA DE DILMA ROUSSEF.

BRAZILO DO RESTIS KAPTITA KAJ HELPE DE LA GRANDA AMASMEDIA GRUPEGO      "O GLOBO", KAJ LA EKSTERAJ NEOLIBERALISMAJ ALIANCANOJ

TUTE NULIGIS LA REZISTON DE LA POPOLO,

KAJ LA DEMOKRATIAJ FORTOJ.

VERE ESTAS NEKREBLA AGADO EN LANDO KIU HAVAS

PLI OL DUCENT MILIONOJ DA LOGHANTOJ

EN GRANDA TERITORIO.

Politikologoj kaj specialistoj ne komprenas kion okazis kaj kiel estos la estonteco evoluema de la granda Brazilo, enmane de tiaj detruemaj grupoj, servantoj de la NWO.

La persistencia obstinada de Michel Temer

Fernando de la Cuadra

ALAI AMLATINA, 30/08/2017.-  Ya se cumplió un año desde que la presidenta Dilma Rousseff fuera depuesta en un golpe político-institucional instigado por quienes habían perdido en la última elección de 2014 y articulado por su Vice-presidente Michel Temer.  Ahora Temer puede celebrar su primer año en el cargo que usurpó.  Contra todas las previsiones de hace un par de meses, las últimas medidas tomadas por su gobierno nos inducen a pensar que él continuará ocupando el sillón presidencial hasta el final de su mandato.  Puede parecer una flagrante paradoja afirmar que alguien que viene mostrando índices tan bajos de aprobación de la ciudadanía pueda mantenerse en su puesto.  Cuando muchos analistas presagiaban que la pérdida de su mandato era inminente,  Temer ha conseguido articular apoyos en base a promesas de financiamiento de proyectos para parlamentarios y políticos, por medio de medidas que privilegian a poderosos grupos económicos nacionales y extranjeros o a través de diversas modalidades de chantaje puro y directo.

Por ejemplo, desde comienzos de julio y hasta poco antes del rechazo de la acusación contra Temer en la Comisión de Constitución y Justicia (CCJ) el gobierno había aprobado un total de mil novecientos millones de reales en propuestas de diputados y senadores que necesitaban de tales proyectos para conseguir o mantener el apoyo de los electores. En los primeros seis meses de este año esa cifra fue menor, lo cual torna evidente como el gobierno utilizó hasta el límite los recursos fiscales para presionar a los miembros del CCJ a rechazar el proseguimiento de la denuncia contra el presidente.

En estos días, los anuncios hechos por el gobierno pueden en efecto permitir la consolidación de Temer en el poder, especialmente si se considera los grandes beneficios que proporcionará a los consorcios económicos la venta de las generadoras del sistema Electrobras a un precio que se estima es menos del 10 por ciento de su valor real.  Según los cálculos de especialistas, aun cuando se aplique la depreciación correspondiente, el valor de los activos de la empresa de electricidad llegaría a los 370 mil millones de reales y no a los 20 o 30 mil millones de reales que el gobierno espera recaudar con su venta.  Todavía más escandaloso resulta el anuncio del gobierno que extinguió por decreto y abrió para la explotación mineral y forestal, la Reserva Nacional de Cobre y sus asociados (Renca), una extensa área de casi 5 millones de hectáreas, rica en ríos y bosques nativos.  De prosperar esta política de concesiones en el Amazonas, el país se enfrentará a nuevos riesgos en la conservación de su biodiversidad y en la protección de los pueblos originarios que habitan en esa región.  Estas y otras medidas se realizan con el evidente objetivo de aumentar la base de apoyo de un mandatario que a pesar de ser el más impopular de la vida política reciente, ha demostrado que se puede hacer un uso inescrupuloso del “Todo Vale” para mantenerse en el poder.

Ello refuerza la convicción respecto al perfil entreguista y regresivo de este gobierno, en muchos ámbitos. Para financiar la compra de políticos y parlamentarios, el gobierno decidió congelar los salarios de los servidores públicos y disminuir el gasto en educación, salud, habitación y otros programas sociales.  Las Universidades Federales han experimentado cortes de presupuesto que llegan hasta a un tercio de los fondos con que contaban históricamente.  Ello ha implicado que muchos alumnos perdieron sus becas de estudio, que la infraestructura se encuentra abandonada, que no existe casi ningún tipo de inversión nueva para mejorar las salas de clases, los edificios, los baños.  Ni hablar de los cortes en el campo de la investigación científica que es casi nula o se encuentra en niveles irrisorios.  En definitiva, Temer se está aprovechando de su impopularidad para hacer el “trabajo sucio” que le impusieron los grupos económicos y los sectores más conservadores del país.  Hasta que no concluya la reforma laboral, del sistema previsional, la reducción de los gastos sociales, etc., su gobierno muy probablemente permanecerá con el beneplácito de las fuerzas políticas tradicionales y de los grandes conglomerados empresariales y financieros de carácter nacional e internacional.

A pesar de lo señalado en líneas anteriores, pronosticar lo que va a suceder en el escenario político brasileño es una tarea muy riesgosa.  Brasil se ha transformado en un país impredecible y en cualquier momento pueden surgir nuevas informaciones o hechos que le den un giro radical al escenario político.  Con las filtraciones de las grabaciones que envolvían a Temer se esperaba un desenlace fatal a cualquier momento y, sin embargo, por los mecanismos apuntados al comienzo, el presidente se ha conservado en su cargo.  Otras acusaciones aún más graves pueden venir a cambiar este panorama y alterar la actual correlación de fuerzas que le da sustento a Temer y su grupo cercano.  Mientras tanto, el retroceso de Brasil se expande por diferentes áreas de la vida nacional y la única salida que se vislumbra por ahora se restringe a la posibilidad de un cambio en las próximas elecciones de octubre del 2018.  Al final, nos podemos quedar con una sensación de pesimismo sobre el futuro del país y quizás con la única certeza rescatada de aquel dicho popular que en los tiempos presentes cobra más vigencia que nunca: “Brasil no es para principiantes”.

- Fernando de la Cuadra es Doctor en Ciencias Sociales. Editor del Blog Socialismo y Democracia.

URL de este artículo: https://www.alainet.org/es/articulo/187741

LEGU PLIE EN:

http://www.unidiversidad.com.ar/brasil-y-temer-en-su-laberinto